Inloggen Registreren
Welkom op de coaches community van België en Nederland. Log in of registreer om de database te bezoeken.

“Er is niet één zaligmakende methode.” - Henk Mariman

Meer
08 feb 2018 08:47 - 08 feb 2018 08:49 #589 door admin
admin heeft een nieuw onderwerp gemaakt: “Er is niet één zaligmakende methode.” - Henk Mariman
Henk Mariman draait al làng mee in het voetbal. Na werk voor onder andere de jeugdacademies van Sporting Lokeren, (toen nog) GBA en Club Brugge reist hij dezer dagen de wereld rond. Als ‘Head of Football Development’ van Double Pass analyseert en adviseert hij clubs en federaties. Zijn ogen schitteren na al die jaren nog steeds, als die van een jongen die voor het eerst een goal van Messi heeft gezien. Een leerrijk gesprek over cultuurverschillen, over sportieve ecosystemen en over mythes in het voetbal. “Uitgerekend in Spanje heb ik geleerd dat trainen op de kleine ruimte niet zaligmakend is.”


Henk, laat ons even terug blikken in de tijd. Jij was tussen 1999 en 2007 één van de bezielers van het zogenaamde ‘België-project’ van Ajax bij Germinal Beerschot. Je hebt er veel huidige sterkhouders van de Rode Duivels zien passeren.

“Ja, dat was een fijne periode. Ik werkte met de enige echte Urbain Haesaert. Andere topcollega’s van toen waren Simon Tahamata en Marc Noë. We beschikten over een uitstekende groep jeugdcoaches. Allemaal heel kritisch voor elkaar. Er liep zoveel talent rond in die tijd. Vertonghen, Vermaelen, Alderweireld, Naingolan, Dembélé… Een mooie weerspiegeling van de diversiteit van de stad. Ik herinner me nog goed dat we Moussa presenteerden aan Marc Brys, de toenmalige coach van de eerste ploeg. Aanvankelijk zei die doodleuk: ‘Het talent spat er af, maar het is nog een pannenkoek’ (lacht). Gelukkig stond er een sportief kader dat wist wat te doen met die jongen. Veel knowhow zat daar. En alle trainers zaten op dezelfde lijn. Winnen was geen must, slimme voetballers opleiden wél. We bleven altijd gaan voor de voetballende oplossing. Het blijven mooie herinneringen.”

Als je al die jongens vandaag ziet voetballen, ben je dan trots?

“Natuurlijk. De Rode Duivels zijn een inspirerend verhaal in het voetbal. In onze nationale ploeg zit enorm veel talent. Het zijn topspelers, stuk voor stuk persoonlijkheden ook. We zitten daardoor terecht met een goed gevoel over ons Belgische voetbal. Maar…”

Maar…?

“… maar ja, we moeten toegeven dat de kwaliteit van de Rode Duivels contrasteert met het niveau van onze Belgische competitie. (denkt na) Zeventig procent van de spelers in de Jupiler League komt uit het buitenland. Dat is veel. En het zijn niet de internationaal gegeerde talenten, want die kunnen onze clubs al lang niet meer betalen. Daar tegenover staat dat het jeugdig toptalent vaker dan vroeger naar het buitenland vertrekt, en te weinig doorstroomt naar de eerste ploeg. De reden? Geld, natuurlijk, maar dat niet alleen.”

Wat is volgens jou dan nog de oorzaak?

“Er zijn verschillende oorzaken. We hebben om te beginnen te weinig full time professionele jeugdopleiders. In heel België heb je er vijf à zes. In Engeland zijn er dat 17 per club. In vele andere landen, niet alleen grote, investeert men ook meer in degelijk betaalde professionele coaching bij de jeugd. Maar hier gebeurt het te weinig. Ik wil niet zeuren, maar het is wel de realiteit. In een klein land zou de jeugd net je focus moeten zijn, want het gevecht om de grote talenten kan je niet meer winnen. De financiële kloof met de grote landen is veel te groot. Maar met de jeugd kunnen clubs zich dus wel verrijken, sportief en financieel. Het potentieel voor eigen instroom is er, dus het is een kwestie van wil. In alle grootsteden is het talent zomaar van straat te plukken bij wijze van spreken.“

Je spreekt van ‘regio’. Pleit je voor een regionale jeugdopleiding, naast de clubs?

“Neenee, we moeten blijven opleiden binnen de clubs. Kijk, we spreken hier van topsport. De wet van de sterkste geldt altijd. Ook in het voetbal. De concurrentie tussen clubs hoort er bij. Maar toch kan elke club zijn eigen visie uittekenen. Als je sportieve project aantrekkelijk genoeg is, dan kan je als kleinere of middelgrote club ook eigen spelers laten doorstromen naar je eerste elftal. Het zal van moeten zijn trouwens, voor wie competitief wil blijven."

Jouw overtuiging komt uit je ervaring, en vooral omdat je tegenwoordig voor Double Pass de wereld afreist en audits van clubs doet van Denemarken tot Brazilië.

“Dat reizen is begonnen toen ik aan mijn boek ‘De Voetbalmethode’ werkte. Ter voorbereiding heb ik zo veel mogelijk jeugdopleidingen in Europa bezocht. In Nederland ben ik bij FC Groningen, AZ Alkmaar, De Graafschap, Sparta Rotterdam, NEC Nijmegen en Feyenoord Rotterdam geweest. Ik ben toen ook op bezoek geweest bij FC Köln in Duitsland, Espanyol en FC Barcelona in Spanje en Southampton, Chelsea, Tottenham Hotspur en Crystal Palace in Engeland. Vandaag zijn we met Double Pass in zeven landen actief. We merken overal dat doorstroming een kwestie is van visieontwikkeling. Clubs waar de doorstroming lukt hebben zich op een gegeven moment de vraag gesteld: ‘doen we de juiste dingen om jongens voor te bereiden op eerste team’? Die clubs hebben meestal twee dingen goed gedaan. Het belangrijkste is eigenlijk logisch, maar blijkbaar toch zo moeilijk. Het creëren van één sportief ecosysteem. Waarbij een jeugdopleiding gebouwd wordt rond dezelfde sportieve visie als het eerste elftal. Dat klinkt logisch, maar in België is het bijna nergens het geval. De jeugdopleiding zit meestal op een andere lijn dan het eerste elftal. Dat klinkt logisch, maar je ziet het zelden. En binnen déén opleiding zitten trainers ook nog eens vaak op een verschillende lijn. Trainers van de eerste ploeg komen en gaan ook voortdurend, bijgevolg veranderen clubs dus voortdurend van sportieve aanpak en filosofie. Jonge spelers en hun entourage zien dat hé. Daarom gaan ze vaak ook weg. Niet alleen voor het geld.”

En wat is het tweede dat ze goed hebben gedaan?

“Ze durven te geloven in vernieuwers. Zoals Hofffenheim het doet met Jonas Nagelsmann, een negentwintigjarige coach die compleet out of the box denkt, maar succesvol is. Omdat hij verrast. En consequent een lijn uitzet die de club volgt. Vernieuwers moet je aantrekken. Het is ook slim om die coaches vanuit de jeugdopleiding bij hun club te laten uitgroeien tot dragende krachten. Tot ambassadeurs van de clubvisie. Het inschatten en beoordelen van jeugdige spelers gaan zij uiteindelijk ook gewoon beter doen. En dat is toch één van de belangrijkste competenties voor een trainer in het moderne voetbal? Een T1 die kan werken met jonge spelers en die het potentieel van een jongen uit eigen jeugdopleiding kan halen, geloof me… die brengt automatisch op. Bij de jeugd zit je potentieel kapitaal.”

Hebben we dat soort potentiële innovatieve coaches hier dan niet in België?

“Oh natuurlijk wel. Maar ze moeten kansen krijgen! Nogmaals, die coaches hebben een competentie die niet alle trainers ontwikkeld hebben. Ze ‘lezen’ de jeugdige voetballer beter. Kijk eens naar de coaches van alle eerste elftallen in België. Hoe velen van hen hebben als coach de jeugdopleiding van de club waar ze werken doorlopen? Inderdaad.“

Wat een topjob heb jij eigenlijk, zeg. De wereld afreizen om audits te doen bij voetbalclubs. En vervolgens culturen te ontdekken. Het beste van twee werelden.

“Zeg dat wel. Ik ben dit jaar al in Denemarken geweest, en daarvoor heb ik me mogen onderdompelen in een Braziliaanse club. Héél leerrijk. Iedereen in het voetbal zou af en toe uit zijn vertrouwde omgeving moeten stappen, om te ontdekken. Doordat ik dit doe, besef ik bijvoorbeeld hoe groot de invloed van een cultuur is op de sportvisie die in een club of een land ontwikkeld wordt.”

Geef daar eens meteen wat voorbeelden van..?

“Ik zal beginnen hier bij ons. Nu we toch over de nood aan vernieuwing bezig zijn (lacht). In België bestaat er in de meeste omgevingen een grote afstand tussen leerkracht en leerling. En in het voetbal dus tussen trainer en speler. ‘Power distance’, noemen we dat. Dat is eigenlijk een probleem. We zijn wat te volgzaam. Spelers leren om te handelen, zonder al te veel vragen te stellen bij wat hun trainers vragen. Trainers roepen tijdens wedstrijden ook nog eens voortdurend richtlijnen. Tja, dat heeft als gevolg dat spelers redelijk laat zelfstandig beginnen na te denken. Hetzelfde geldt voor de trainers, trouwens. Die volgen meestal ook een opgelegde sportieve visie, zonder zich teveel kritische vragen te stellen. Vernieuwing is dus niet evident hier. Die ‘power distance’ heeft natuurlijk ook voordelen. We leren al heel jong om gedisciplineerd te zijn, bijvoorbeeld. In de sportwereld is dat altijd nuttig.”

En voorbeelden uit het buitenland?

“Ik was recent in Denemarken. De ‘power distance’ is daar erg klein. De afstand tussen bijvoorbeeld het hoofd van de opleiding en de coaches is kleiner. Ze verwachten inspraak. De interactie tijdens trainingen of op het veld is groot. Iedereen denkt mee. Je ziet een echte overlegcultuur. Een ander uiterste dat ik zelf heb meegemaakt was Galatasaray. Een fascinerende club met een sterk hiërarchische cultuur. Zowel coaches als jongens zijn er niet gewend mee te denken, laat staan mee te werken aan een visie. Ze volgen trouw de leiding van de club. Er heerst geen cultuur van inspraak. Het is een hele opdracht om daar vernieuwing te brengen.”

Hoe breng je die verandering dan toch aan in zo’n omgeving?

“In Galatasaray hebben we dat opgelost door iedereen stap voor stap uit de comfort zone te lokken. Zodra de inzichten op tafel lagen, hebben we de sportieve leiding van de club wel volledig alle eindbeslissingen laten nemen. En we hebben die gerespecteerd. Dat werkte. Kijk, we vertrekken sowieso altijd vanuit de cultuur van het land en de club waar we een analyse van maken. We gaan helder definiëren wie zij zijn. We zoeken samen bijvoorbeeld naar de waarden die eigen zijn aan hun club. We doen dat op basis van het Hofstede Model. Zodra we allemaal ‘on the same page’ zijn, is het makkelijker praten over nodige en nuttige veranderingen. En meestal merkt een club dan gauw dat het haalbaar is om te professionaliseren zonder de eigen cultuur of identiteit te verloochenen.”

https://www.doublepass.com/wp-content/uploads/2016/11/DOUBLE-PASS_700px.mp4Hier een FILMPJE over de werking van Double Pass.

Heb je door al dat reizen al dé methode ontdekt om jeugd te laten doorstromen naar het hoogste niveau?

“Oh nee. Dat is de grote les, natuurlijk. Er is niet één heiligmakende methode. Ik zie overal andere manieren van werken, andere klemtonen. Die zijn vaak alweer afhankelijk van de cultuur van de club of het land. Er wordt wel één rode draad almaar meer duidelijk. Een trainingsmethode, opleidingsvisie, sportieve omkadering etc… vertrekt best vanuit de finaliteit. Het eindproduct van de inspanning, zeg maar. En dat is in het voetbal uiteraard de wedstrijd in het weekend. Trainingen in de week moeten het voorbereidende werk doen voor dàt ultieme moment. En voor een jeugdopleiding breid ik die stelling een beetje uit. Het eindpunt, de 11 tegen 11 formatie, moet voortdurend in het achterhoofd spelen bij elke opleidingskeuze. Opleidingen kunnen uiteraard verschillen van mening over het ideale moment waarop je daar aan moet beginnen. Maar om mee te kunnen in het professionele voetbal moeten spelers alleszins genoeg ervaring hebben gehad met die ‘gouden formule’. De weg er naartoe kan verschillen, maar de finaliteit is altijd het best de wedstrijd, elf tegen elf. Tja, daarmee begint en eindigt uiteindelijk alles.”

Dat klinkt logisch, waarom leg je daar de nadruk op?

“Omdat we net uit een periode komen dat trainers altijd maar bezig waren over ‘spelen in de kleine ruimte’. Uitgerekend in Spanje heb ik geleerd dat dat dus niet zaligmakend is. Ik stond op een dag naast een trainingsveldje bij Espanyol Barcelona. Te kijken naar U7. Die jongetjes speelden zeven tegen zeven, en op een grote ruimte! Ik wist niet wat ik zag. Maar de bedoeling was volgens de club het ruimtelijk inzicht op dat moment al te ontwikkelen. ‘Hoe vroeger, hoe beter’, zeiden ze. Want de beste voetballende oplossing ligt niet altijd vlakbij, maar misschien aan de overkant van het veld. Daar heb ik dus geleerd dat balcontact en handelen op kleine ruimte maar één facet van het spelletje is. Net zo belangrijk zijn dus het ruimtelijk inzicht, de fysieke en mentale paraatheid en vooral het adaptatievermogen. Dat laatste is van groot belang.“

Dus door kinderen op een grote ruimte te laten voetballen haal je ze uit hun comfort zone. Want zelf zouden ze dat nooit doen. Dat doorbreekt eigenlijk de premisse van het belang van leren spelen onder druk, in die kleine ruimte…?

“Inderdaad. Nog zoiets… de Coerver methode. Die was een tijd erg populair in het voetbal, overal. Maar stel jezelf eens de vraag hoe vaak je Coerver oefeningen terug ziet in een wedstrijd..? Bijna nooit, hé. Dat intrigeert mij. We moeten ons altijd blijven afvragen: ‘wat neemt een speler nu werkelijk mee in zijn loopbaan’? Dat zal niet alleen een reeks oefenvormen zijn, daar ben ik ondertussen wel achter.”

Nog een laatste voorbeeld ter illustratie?

“Brazilië. Dat land heeft altijd al goeie voetballers voortgebracht. We hebben ons lang afgevraagd wat het geheim was van dat land, van het zogenaamde 'ginga voetbal’ (nvdr: GINGA betekent vreugde in het Portugees) dat zij spelen. De reden is ondertussen wetenschappelijk aangetoond. De omstandigheden zijn in Brazilië voor jeugdspelers suboptimaal, om het zacht uit te drukken. In wijken in dorpen en steden zijn ruimtes soms groot, soms klein. Soms een straat, een plein, een park, een zandweg. Soms hobbelig, schuin omhoog, soms harde, dan weer zachtere ondergrond. Die afwisselende en moeilijke omstandigheden zijn, volgens onderzoekers, eigenlijk perfect. Uit alles blijkt dat de spelers zich sneller leren aanpassen in die harde en moeilijke leeromgeving. Het scherpt de reactiesnelheid, de creativiteit en het ruimtelijk inzicht aan. Vanuit dat perspectief kan je je bijvoorbeeld vragen stellen over de hype rond het kunstgrasveld. Zo’n kunstgrasveld is leuk, natuurlijk. De bal glijdt lekker vlot, een goeie techniek komt optimaal tot zijn recht. Maar… spelers komen uiteindelijk voornamelijk op een grasveld terecht. In winter, lente, zomer, herfst ligt het er altijd wat anders bij. Waarom zouden ze daar dan niet op leren voetballen? We zorgen best voor omgevingen waar spelers moeten omgaan met kleine en grotere problemen. Op zand, of gravel. Op pleintjes, stranden, in straten. Ze moeten zich leren aanpassen in alle omstandigheden."

Je spreekt over creativiteit en reactiesnelheid. Zijn dat cruciale skills die een voetballer nodig heeft?

“Natuurlijk. Maar het allerbelangrijkste is inzicht. Daarmee begint alles. Kijk, er zijn drie belangrijke stappen tijdens een voetbalmoment. Een voetballer moet onder druk heel snel een inzicht hebben, dan een keuze maken, en die dan juist uitvoeren. In die volgorde. Inzicht, keuze, uitvoering. Zonder inzicht in het spel dus NOOIT een juiste keuze of uitvoering. Als scouts en coaches al iets moeten proberen te detecteren bij een speler, is het dàt.”

Moet een jeugdopleiding vanuit die wetenschap dan aan de slag?

“Ja. Zowel voor de rekrutering als bij de uitbouw van sportieve methodes is dat de belangrijkste kwaliteit waar je naar zoekt. Voor zowel spelers en coaches. Inzicht in het spel kan je op vele manieren elke dag vergroten. Om vervolgens te werken aan de volgende twee stappen.”

Het woord ‘methodes’ is weer gevallen. Je schrijft er boeken over. Heb je gouden regels die je wil meegeven?

“In mijn boek ‘De Voetbalmethode’ schrijf ik inderdaad over 11 principes. Ik ga ze niet allemaal uit de doeken doen hier. Dat zou het leesplezier wegnemen. Voor wie er zich in wil verdiepen, het boek is online te downloaden (lacht).”


(bron: atticussports)
Laatst bewerkt: 08 feb 2018 08:49 door admin.

Gelieve Inloggen om te deelnemen aan het gesprek.

Meer Informatie klik hier
Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x
Trainervoetbal
Nieuw en GRATIS: Rondos / Positional Games (31blz) trainervoetbal.com/index.php/down… pic.twitter.com/G9EY8AOskt
Trainervoetbal
Dave Bellens maakt alvast gebruik van onze powerpoint-template. Jij kan dat ook... GRATIS te downloaden via… twitter.com/i/web/status/9…

1 retweet

Trainervoetbal
Deelnemen aan de actie kan na inloggen en op de deelnameknop te klikken (zie afbeelding) pic.twitter.com/j06Uf7DRXF
 

Enquête

Ik vind deze website ...